Het waarom en hoe achter 8oo kilometer wandelen: de pelgrimstocht naar Santiago de compostela

 

 

Ruim 300.000 pelgrims van over de hele wereld lopen jaarlijks een pelgrimstocht: de Camino de Santiago, een voettocht van honderden kilometers. Redacteur Jenneke van Genechten trok zelf vijf weken lange langs diepe dalen en extatische hoogtes tussen de Spaanse kerkdorpjes van de Camino de Santiago.
Door: Jenneke van Genechten

(Het reisverslag is ook als vlog te bekijken).

‘Sit down.’ Gewapend met een aansteker, een naald en jodium beveelt de hosteleigenaar me te gaan zitten. Hij spreekt amper Engels, ik geen Spaans. Hij lacht als ik een gezicht trek bij de aanblik van mijn blaren. ‘No worries, I fix it.’ 
Voeten als de mijne ziet Carlos dagelijks. Het stelt niks voor: een prikje, draadje erdoor en klaar. Toch neemt hij alle tijd om me op mijn gemak te stellen en daarna drukt hij me lachend in een stoel aan de eettafel. “Now you eat.” De tafel staat vol met zelfgemaakt voedsel; lasagne, salades, soep en brood. Hij vraagt er niets voor; het eten én het slapen bij Carlos is op basis van donatie: Donativo prijkt er groot boven de hostelingang. Voordat we aanvallen, stelt de Duitse Nele voor om een rondje namen te doen. Als vanzelf vertelt de ene na de andere pelgrim aan tafel hoe hij heet en waar hij vandaan komt. Een enkeling voegt eraan toe waarom hij de tocht loopt, maar doorgaans vraag je dat niet als iemand het niet uit zichzelf vertelt. Het is als vragen wat iemands tatoeages betekenen – als je een pelgrimstocht loopt, is de reden persoonlijk. Ik duw vijftien euro in het donatiepotje en geef Carlos een dikke pakkerd bij vertrek de volgende ochtend.
‘Buen camino!’ zegt hij, en duwt me een steentje in mijn hand. Hij zegt dat ik het bij me moet houden en dat ik er vanzelf wel achter kom waar het voor dient.

De Camino Frances

Er zijn vele routes die naar santiago leiden, maar ik heb gekozen voor de Camino Francés. Aan deze drukbezochte pelgrimstocht zijn relatief veel faciliteiten onderweg, zoals herbergen, winkeltjes, restaurants en bewegwijzering. De hele weg is ingericht op pelgrims. Verdwalen is bijna onmogelijk op de Camino Francés; overal staan gele pijlen of schelpen, en anders zijn er wel voorgangers die een berg stenen voor me hebben neergelegd bij het juiste pad. Saint-Jean-Pied-de-Port is een populair startpunt omdat men dan nog net een stuk oogverblindend mooie Pyreneeën meepakt. Mijn pelgrimmaatje Helen besluit haar etappe op te breken in twee stukken en reserveerde een bed in het kleine dorpje Orisson. Ik niet, ik loop de volle 25 kilometer, waardoor ik al op dag 1 de Spaanse grens passeer. Na (een stevige lunch in) Orisson klim ik verder omhoog totdat ik het bovenste punt bereik. Overal bergtoppen met sneeuw om me heen terwijl de zon op mijn huid prikt. Ver uitgestrekte weides met koeien en paarden, misschien wel het mooiste uitzicht dat ik ooit heb gezien. Ik word overspoeld met een gevoel van vrijheid terwijl ik de miniatuurwereld onder mij bewonder.
Pas na zevenen bereik ik het bekende slaapklooster in Roncesvalles in de regio Navarra. Na alle goede verhalen had ik me enorm verheugd op een bedje in het klooster, maar het is vol. Diep teleurgesteld druip ik af, op weg naar het volgende dorp. Reserveren dus wanneer je op pelgrimstocht gaat.

Fysiek, emotioneel, spiritueel

Twee dagen na mijn bezoek aan Carlos is mijn blaar geïnfecteerd. Lopen gaat amper en ik ben blij met de voorraad pleisters en pijnstillers in mijn backpack. Hem neem ik het niet kwalijk, hij was een van de vriendelijkste locals die ik tegenkwam. Zo zijn ze overigens bijna allemaal. Locals zijn blij met pelgrims. Dag in dag uit doen ze hun best om het de bewandelaars van de pelgrimstocht naar de zin te maken. Zelf liep Carlos de camino al zes keer en inmiddels runt hij drie herbergen op verschillende plekken langs de route. Met vrijwilligers! Veel pelgrims gaan na hun tocht terug om vrijwilligerswerk te doen en hun dankbaarheid te tonen. Zo zul je in het klooster in Roncesvalles veel Nederlanders tegenkomen.
Als ik dan uiteindelijk met tranen van de pijn op een terrasje ga zitten op dag 9, staat Ibaï naast me om de bestelling op te nemen. Een Baskische naam, legt hij vol trots uit. Hij komt uit Pamplona en werkt nu in Naverette. Bij de blik op mijn voeten moet hij lachen. ‘Ahh… first week?’ Hij knipoogt. ‘Week one is physical, week two is emotional, week three is spiritual and week four is freedom.’ Ik vond er niets grappigs aan op dat moment, maar ik ben het nooit vergeten. Ibaï uit Baskenland had gelijk. De inzichten kwamen inderdaad na de emoties en de pijn.

Ballast achterlaten

Op dag 15 ontmoet ik de Duitse Nele en Florian. Nele zit nog in haar emotionele week, maar het uitzicht vanaf het schattige bergdorpje Hontadas doet alles even vergeten. Ze was haar pelgrimstocht begonnen met de Camino Norte, vanuit Noord-Spanje, maar het was koud en er waren weinig hostels onderweg, dus ze switchte van route. In Burgos, de grote stad, besluiten we een dag pauze te houden om de kathedraal van binnen te bekijken. Ik heb nog nooit zo’n mooie gezien. Wauw! Aanrader.
Een paar dagen later bereiken we de ‘Meseta’; een langgerekt stuk route tussen Burgos en Leon dat door veel pelgrims wordt verafschuwd. De Meseta kent lange (saaie) stukken niemandsland, waardoor we onszelf echt moeten pushen om door te gaan en niet gewoon een bus te nemen. De trots bij aankomst in Leon wordt dan ook gevierd met een paar biertjes, maar we voelen al snel dat de grote stad een andere vibe geeft dan al die rustige bergdorpjes. De natuur roept, en we vertrekken.
Tussen Murias en Foncebadon, ik zit dan op dag 24 en ben weer alleen, kijk ik mijn ogen uit. De klim omhoog was het wederom waard: overal waar ik kijk… bloemen! Met bergen als achtergrond. Ik waan me bijna in The Sound Of Music. Nooit gedacht dat Spanje zo’n prachtige natuur had. En dan doemt daar ineens het ‘Cruz de Ferro’ op. Dag 25. Dit punt is letterlijk en figuurlijk een van de hoogtepunten van de pelgrimstocht. Een groot ijzeren kruis op een berg waar pelgrims symbolisch een steen achterlaten die staat voor alle ballast die ze niet meer nodig hebben. Het steentje dat Carlos me gaf, brandt in mijn zak. Ik lach en dank hem in gedachten. 

Het einde van mijn pelgrimstocht: aankomst in Santiago de Compostela

De laatste week doorkruis ik Galicië, waar het veel natter en daardoor ook groener is dan op de rest van de route. Mijn poncho is mijn nieuwe metgezel. Veel verse pelgrims starten in Sarria hun tocht, dus het is ook een stuk drukker dan voorheen. Ik baal, maar worstel me opnieuw omhoog en omlaag door bergpaadjes. Gelukkig is er de typische Galicische bonensoep die me door de dagen trekt, totdat ik door de bomen heen ineens de kathedraal van Santiago zie opdoemen in de verte. Mijn hart begint te bonken en ik voel mijn pas versnellen. Voor ik het weet ben ik in de stad, waar ik nog ruim twee kilometer moet lopen voordat ik de kathedraal bereik. Van ver hoor ik al een doedelzak spelen, het teken dat ik het eindpunt nader. Dan stap ik onder de poort door en bereik ik een door zon verlicht plein met honderden pelgrims die elkaar in de armen vliegen en dansend hun foto’s maken. Ik hoef me alleen nog maar om te draaien om de befaamde kathedraal in de ogen te kijken, maar de gelukstranen rollen al over mijn wangen. Ik heb het gehaald.

Leuke slaapadresjes

Albergue Suseia in Zubiri (kleine kamers en lekker eten), Agora Hostel in Estella (bed bunks met een gordijntje voor privacy) en Pension Perez in Portomarín (vraag naar uitzicht over het meer). Daarnaast zijn er nog twee plekken die het paradijs op aarde vertegenwoordigen en waar je écht heen moet: Albergue Amanecer in Villarmentero en Albergue El Beso in La Balsa. Bij die eerste kun je slapen in een tipi-tent of een houten cabin als je dat leuk vindt. Ze hebben er ezels rondlopen, een moestuin, een open haard, ze maken muziek en het eten is fenomenaal. De tweede is een ecologische, vegetarische herberg met een eigen moestuin, een schommel tussen de bomen en het geluid van de rivier weerkaatst tussen de bergen. De heer des huizes is een Nederlander, zijn vrouw is Italiaanse. Ze ontmoetten elkaar jaren geleden op de camino, kregen een relatie en besloten weg te gaan uit het gewone leven om een eco-herberg te beginnen in Galicië. Zo zijn er tig verhalen van pelgrims die zo verknocht raken aan de camino dat ze alles achterlaten en zich vestigen langs de camino om op hun manier iets terug te doen voor de pelgrims. Een waarschuwing is dus op de plek: pas op, het kan verslavend zijn.

Ieder Zijn eigen pelgrimstocht

De pelgrimstocht naar Santiago de Compostela heeft geen vast beginpunt en er zijn geen regels. Sommige pelgrims starten vanuit hun huis en zijn maanden onderweg, anderen doen alleen de laatste 100 kilometer. De één wandelt, de ander fietst of komt ter paard. Sommigen slapen in hotels, anderen in herbergen of onder een tentzeil. Ook qua aantal kilometers per dag is het ieder voor zich. Een goed uitgangspunt is 20 tot 25 kilometer per dag, maar als jij na 5 kilometer uitgewandeld bent of een rustdag inlast, zal niemand daar notities van maken. Deze flexibiliteit en vrijheid is nou precies waar het om draait bij de Camino de Santiago: ieder loopt z’n eigen weg, op z’n eigen tempo en op z’n eigen manier.

Aanlooproutes

De populairste aanlooproutes richting Santiago de Compostela zijn:
* Camino del Norte (startpunt in Irún (Spanje), 853 km)
* Camino Francés (startpunt in St-Jean-Pied-de-Port (Frankrijk), 780 km)
* Camino Portugués (startpunt in Lissabon (Portugal), 630 km)
* Camino primitivo (starpunt in Villaviciosa (Spanje), 320 km)
* Camino Inglés (startpunt in Ferrol (Spanje), 122 km

Eten als een pelgrim

Eten langs de ‘Franse route’ is geen probleem, mits je niet te veeleisend bent. Overal krijg je voor €10 een simpel pelgrimmenu en bij alles wordt witbrood geserveerd en dezelfde salade. Dat went. Een ontbijt is vaak karig. Voor een paar euro krijg je koffie, een sapje en toast. In veel herbergen kun je zelf koken, maar je kunt ook eten wat de pot schaft. Vegetariërs en veganisten zullen iets inventiever moeten zijn, want Spanje is een vleesland. Zorg dat je eet bij de vegetarische restaurants en herbergen langs de route; vooraf opzoeken via internet. Tips zijn heel welkom onder dit artikel! En zoek de supermarkten op!
Voor slapen geldt hetzelfde: verwacht geen luxe als je in de herbergen slaapt, dan valt alles mee. Een nacht kost gemiddeld een tientje. Vooruitboeken is niet nodig (afhankelijk van de drukte natuurlijk), behalve misschien voor de eerste nachten. Doorgaans kun je gewoon bij jouw dorp van aankomst die dag een herberg inlopen en vragen of er nog een plekje is. Privé herbergen zijn vaak net iets luxer dan gemeentelijke herbergen en donativo’s, maar voor veel pelgrims geldt dat het na een paar weken eigenlijk allemaal niks meer uitmaakt.

En wat heeft wandelen jou al gebracht?

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

‘Ik moet vroeger gaan slapen maar het lukt niet’-tips.

‘Ik moet vroeger gaan slapen maar het lukt niet want ik manipuleer mezelf!’-tips.     Je wéét dat je morgen meer waard bent als je gewoon lekker vroeg het nest induikt. Dat je tijdens je slaap fysiek en mentaal oplaadt, dat je shit verwerkt, dat je ook weer...

Toeval bestaat (niet)! Of toch wel? Wat denk jij?

Toeval bestaat (niet)! Wat denk jij?     Toeval bestaat (niet)! Of toch wel? Wat denk jij? Toeval bestaat niet. Voor sommigen is dit een levensmantra, terwijl anderen geloven dat dingen gebeuren omdat ze stomweg gebeuren, zonder dat we daar speciale...

Loslaten, hoe doe je dat?

Loslaten, hoe doe je dat? Iets dwaalt rond in je hoofd. Een (ex-)geliefde, ruzie met je collega, het overlijden van een naaste,… en hoe hard je ook probeert; telkens komt er weer een gedachte of een gevoel voorbij waardoor je weet: ik heb het nog altijd niet helemaal...

Workshop ademwerk begeleiden

Workshop ademwerk begeleidenHeb je zelf de oneindige magie van holotropisch of verbonden ademwerk al eens ervaren en lijkt het je fijn om andere mensen te begeleiden in hun processen? Dat kan bij HOLY shit.! In de dagworkshop op zaterdag 15 augustus leer je hoe je...

Alles verandert: hoe ga ik daarmee om?

Alles verandert; hoe ga ik daarmee om?De afgelopen maanden is er voor iedereen een hoop veranderd. Je werk is waarschijnlijk helemaal anders dan eerst. Misschien kun je nu tijdelijk niet naar je familieleden of je vrienden toe en is dat lastig. Daarnaast heb je dan...

Pelgrimstocht van 800 kilometer: hoe en waarom

Het waarom en hoe achter 8oo kilometer wandelen: de pelgrimstocht naar Santiago de compostela    Ruim 300.000 pelgrims van over de hele wereld lopen jaarlijks een pelgrimstocht: de Camino de Santiago, een voettocht van honderden kilometers. Redacteur Jenneke...

Het yoni ei: connecten met je vrouwelijkheid

Het yoni ei: connecten met je vrouwelijkheidEen yoni ei is een edelsteen (vaak van jade of rozenkwarts) in de vorm van een klein kippenei die je inbrengt in je vagina. De edelsteen helpt daar met het oplossen van traumatische blokkades en emotionele spanningen....

Ontdek de feminiene en masculiene energie in jezelf

Ontdek de feminiene en masculiene energie in jezelf We onderscheiden in dit artikel twee soorten energie: nu-energie en archetypische energie. Nu-energie is de energie die je nú voelt, gebaseerd op een schaal van 0 tot 100. Archetypische energie is mannelijke en...

HOLY dance: verbinden met je lijf

HOLY dance: verbinden met je lijfWie gek is van Biodanza, Erodanza, Heart dancing, Ecstatic dance of gewoonweg dansen op gevoel, gaat HOLY dance geweldig vinden. In HOLY dance gaat het niet om het volgen van pasjes zoals de dansinstructeur ze je leert, maar het leren...

Waarom ik verliefd werd op sharing circles

Waarom ik verliefd werd op sharing cirkels. En wat is dat eigenlijk? Jullie horen me continu brabbelen over ‘sharing circles’, maar waar heeft ze het toch over? 😉 Een sharing circle is een samenkomst van mensen die in een cirkel zitten (hangen/liggen) en open durven...

Ode aan het lichaam: In sickness and in health

In sickness and in health Lief lijf,Ik beloof plechtigje lief te hebbenzonder voorwaardenIk beloof in elke keuze die ik maakte denken aan wat voor jou het beste isIk beloof dat ik je heiligheid zal erendoor geen energieën toe te laten die daar niet horenIk beloof je...

Vlog: uitleg over het heiligbeen- chakra

HeiligbeenchakraDe chakra van het heiligbeen Ineens niet meer zo creatief als vroeger? Geen zin meer in seks? Geen daadkracht om iets fatsoenlijk neer te zetten? Eetbuien? Dan kan het zijn dat de energie in je heiligbeenchakra stagneert. Dit kan ook invloed hebben op...

Vlog: uitleg over zonnevlechtchakra

ZonnevlechtchakraZonnevlechtchakra Ben jij een echte strijder? Of eerder een dienaar? Het is goed om te vechten voor jezelf maar je kunt ook té fel zijn. Het is goed om er voor anderen te willen zijn maar je moet jezelf niet vergeten. Dat alles heeft te maken met je...

Zo krijg je het minder druk in je agenda/hoofd

Zo krijg je het minder druk in je agenda/hoofd Veel mensen worstelen met hetzelfde: drukte. “Hoe gaat het?” – “Druk, hè.”Alsof het iets normaals is geworden om het druk te hebben, of zelfs iets goeds. Laten we die meteen uit de lucht schieten: druk zijn maakt je niet...

Ontmoet je krachtdier en ontdek wat dit over je Zegt

Ontmoet je krachtdier en ontdek wat dit over je zegtKrachtdieren, totemdieren, medicijndieren en spirit animals… het is allemaal ongeveer hetzelfde, maar vooral heel magisch als je eenmaal weet welk dier er aan je zijde staat. Iedereen heeft een krachtdier, of zelfs...

Kindherinneringen met een life impact; heb jij ze ook?

Kindherinneringen met een life impact; heb jij ze ook? Het klinkt als iets om te sparen bij de Appie, ‘spaar ze allemaal!’, maar het is minder gezellig dan dat. Kindherinneringen met een life impact zijn gebeurtenissen uit je jeugd die zo veel invloed hebben gehad dat...

Angst: waarom voel je het en hoe houd je de controle?

Angst: waarom voel je het en hoe houd je de controle?Of je nu bang bent om ziek te worden, om geen werk te hebben, om je geliefde(n) te verliezen of de klassieker: enge beestjes, we kennen dit gevoel allemaal. Een beetje angst zo nu en dan is vervelend maar niet...

8 tips voor het loslaten van je telefoonverslaving

8 tips voor het loslaten van je smartphoneverslaving Het eerste dat je doet in de ochtend is het aanzetten van je telefoon om te zien of je nog ongelezen berichtjes hebt te beantwoorden of dat er nog iets interessants voorbijkomt op Facebook. En je gebruikt elk...

Tandenknarsen? Dit zegt het en zo kom je er vanaf!

Tandenknarsen? Dit zegt het en zo kom je er vanaf! Meestal komen we erachter dat we ’s nachts knarsen doordat iemand anders ons daarop wijst of als we vaak wakker worden met hoofdpijn/kaakpijn. Je kunt het ook zelf ontdekken; kijk maar eens in de spiegel naar je...

HOLY shit. start sharing circle voor mannen in Limburg!

HOLY shit. mannencirkel: start sharing circle voor mannen in Limburg!    Beste mannen van Limburg, het is eindelijk zover. Naast de vrouwencirkel en de gemengde cirkel, komt er nu ook een mannencirkel. Met maximaal acht mannen per avond gaan we doen wat...

Controle-issues: alles moet altijd zoals ik het wil

Controle-issues: alles moet zoals ik het wil Je nieuwe relatie komt voor je koken, of een vriendin helpt je met opruimen, en je merkt: ‘hm… ik zou het anders doen.’ Die gedachte heb je wel vaker. Jij snapt immers gewoon hoe dingen handig gaan in jouw stekkie. Dat heb...

VLOG – Uitleg over wortelchakra: aarding

Wortelchakra: aardingIn deze eerste vlog van een reeks over de 7 chakra's, vertelt Jenneke alles over de basischakra. Als je wortelchakra uit balans is, kan je je angstig en rusteloos voelen. Je hebt geen vertrouwen in jezelf en in je lichaam. Je bent rommelig en zo...

“Waarom ik verliefd werd op sharing circles”

"Het is puur uit verlangen naar balans dat ik deelneem aan de HOLY sharing circles" Al vanaf de eerste editie was Tiemen Schumacher aanwezig bij de HOLY sharing circles. Bijzonder, vond ik. Dus ik vroeg hem of hij me in één zin kon zeggen waarom hij zo graag naar die...
X